Girmeyeceğim, kullanmayacağım diye bir karar almak ve sonrasında o kararı uygulamak sanırım biraz zor.

Çünkü sınır koyduğumuz bir şeyin istediğimiz zaman ulaşabileceğimiz bir noktada olması, bu kararı esnetmemize neden oluyor.

Rejim yapmak isteyen birinin evine abur cubur almaması gibi. Alırsa yiyecek çünkü bunu biliyor.

Sonuç olarak bir karar alırken o kararı sözde almakla kalmayıp, kendimize katı kurallar da koyuyoruz. İrademiz zayıf, insanız işte.

Hatta geçen gün bu durumun canlı örneklerinden birine şahit olmuştum. İş yerinde bir arkadaş sigarayı bırakmış. Yok abi kesinlikle içmeyeceğim diyordu. Son paketini ve çakmağını da yanındaki bir arkadaşına vermiş. Yalvarsam da bana sigara vermeyin diye de tembihlemiş.

Geçen gün gördüm sigara içiyordu.

Bu hesap kapatma konusu da, anlattığım olaydan ya da verdiğim abur cubur örneğinden farklı değil o yüzden. Hesabı silmezsem elim durmaz yine girerim düşüncesi yani.

Düşüncelerine bire bir katılıyorum, hesap silme eylemi hariç. Bu hesap silme mevzusu neden bu kadar popüler anlamıyorum. Bir sözlükte hesabın varsa ve canın yazmak istemiyorsa sadece yazmazsın olur biter. Sigarayı bırakmak gibi bir şey mi bu sözlükte yazmayı bırakmak ki insanlar hesaplarını silerek bir şeyleri kontrol etmek için çabalıyor? Sözlükte yazdıklarına çok büyük anlamlar yüklüyorlar ve bir nevi intihar etmek mi istiyorlar?

Sözlük güzel ama nasıl anlatayım bu körelme konusu hep rahatsız etti beni. Şimdi bu yazına tekrar denk gelince de anlatmak istedim açıkçası.

Bugün mesela şu videoya denk geldim: https://www.youtube.com/watch?v=kKmkQ42kXXI

Bruno’nun hikayesini az çok hepimiz biliyoruz zaten. Ancak detaylı olarak kimdir, nedir bilmem. Dolayısıyla wikipedia, belgesel ne varsa yedi göbek sülalesine kadar araştırmaya heves ettim.

Araştırdım ve öğrendim varsayalım. Sonrasında bunu kendi düşüncelerimle harmanlayıp, adam akıllı oturup yazmak gerçekten haz aldığım bir şey.

Eğer bunu sözlük ortamında üç beş satırla ya da otobüs yolculuğunda falan çalakalem yazarsam, bir değeri ve anlamı olmayacak. Üstelik eksik ya da yanlış olacak belki de.

Ancak blog ortamında yazayım dersem, ona özel bir mesai harcamış olacağım.

Bir de sözlük ortamında belirli bir kalıp oluyor. Ve herkes o kalıba girmeye çalışıyor. Kurulan cümleler, espriler, bakınızlar, tepkiler… Hepsi sanki birbirini tekrar ediyor. Bir müddet sonra herkes sanki birbirine benzemeye başlıyor. Bu da beni körelten bir diğer şeydi aslında.

Ama genel olarak blog sözlük benim gözümde hala çoğu sözlükten iyi.

Teşekkür ederim, çok memnun oldum.